Πίστη-Συγγνώμη-Αγάπη-Συγχώρεση-Ταπείνωση
Η
αγάπη δεν διδάσκεται, ούτε απαιτείται
αλλά, παραμένει ως θέμα καρδιάς. Όλοι λένε «σ’ αγαπώ». Αλλά, τι αγαπάς
από αυτόν τον άνθρωπο; Τον πλούτο, την ομορφιά, τη θέση που κατέχει, που είναι
καλλιτέχνης, τι; Τίποτα δεν αγαπάς! Είναι μία εφήμερη αγάπη που με το πρώτο
συννεφάκι, η αγάπη γίνεται καπνός!
Αν
διαβάσεις τα 152 Ορφικά παραγγέλματα ή αν θες νουθεσίες, όχι μόνο θα αγαπάς
ανιδιοτελώς αλλά θα έχεις πλησιάσει το Θείον. Τα Ελευσίνια μυστήρια εδιδάχθησαν
σχεδόν όλοι οι τύραννοι των Αθηνών και οι Σοφοί.
Ο
μέγας σοφιστής Πρωταγόρας έλεγε: «Όλοι οι άνθρωποι είναι προικισμένοι με τη
Δικαιοσύνη και την αιδώ(ντροπή), περί αίσθημα δικαίου. Η ντροπή φέρνει την
ταπείνωση και ένας ταπεινός ξέρει να αγαπά γιατί πιστεύει το αγαπημένο πρόσωπο.
Αλλά όμως η πίστη και η ταπείνωση δε φτάνουν για την αληθινή ΑΓΑΠΗ». Ο
Απόστολος των Εθνών, Παύλος, έγραψε κυριολεκτικά τον Ύμνο της Αγάπης. Είναι μία
επιστολή του προς Κορινθίους Α’ Επιστολή Κεφ. ΙΒ 27-31 και ΙΓ 1-8 η οποία
διαβάζεται την 1η Νοεμβρίου.
«Δεν
είναι όλοι Απόστολοι, ούτε προφήτες, ούτε όλοι Δάσκαλοι. Όλοι δεν έχουν
ιαματικά χαρίσματα. Αλλά πάλι, αν μιλάω όλες τις γλώσσες των ανθρώπων και των
Αγγέλων, αν όμως δεν έχω ΑΓΑΠΗ, τότε είμαι σα χάλκινο δοχείο που κάνει
θόρυβο ή ντενεκές ηχών. Αν πάλι, προφητεύω και βλέπω τα μυστήρια και έχω όλες
τις γνώσεις. Αν πάλι έχω πίστη ώστε να μετακινώ βουνά, ΑΓΑΠΗ αν δεν έχω, δεν
είμαι τίποτα. Αν πουλήσω όλα τα υπάρχοντα μου και τα χαρίσω και το σώμα μου να
ταλαιπωρήσω, ΑΓΑΠΗ αν δεν έχω, από τίποτε δεν ωφελούμαι». Όλα αυτά τα θεάρεστα,
είναι σωστά αλλά, ακόμα δεν ξέρω τι είναι η αγάπη και πώς να αγαπώ αληθινά!